ਦਰਦ, ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਅਨੁਭਵ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਜੀਵਨ ਦਾ ਅਟੁੱਟ ਹਿੱਸਾ ਹੈ। ਸ਼ਾਇਦ ਹੀ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਹੋਵੇਗਾ ਜਿਸਨੇ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਨਾ ਕਦੇ ਦਰਦ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਨਾ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ। ਇਹ ਦਰਦ ਕਦੇ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਕਦੇ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਸਾਡੇ ਸਰੀਰ ਅਤੇ ਮਨ ‘ਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਬਣਾਈ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਆਧੁਨਿਕ ਜੀਵਨ ਸ਼ੈਲੀ, ਦੌੜ-ਭੱਜ, ਤਣਾਅ, ਗਲਤ ਖੁਰਾਕ ਅਤੇ ਸਰੀਰਕ ਗੈਰ-ਸਰਗਰਮੀ ਨੇ ਅੱਜ ਦਰਦ ਨੂੰ ਇੱਕ ਆਮ ਸਮੱਸਿਆ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਪਰ ਕੀ ਦਰਅਸਲ ਦਰਦ “ਆਮ” ਹੈ, ਜਾਂ ਇਹ ਸਾਡੇ ਸਰੀਰ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਇੱਕ ਗੰਭੀਰ ਚੇਤਾਵਨੀ ਸੰਕੇਤ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਅਸੀਂ ਅਣਦੇਖਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ?
ਚਿਕਿਤਸਾ ਵਿਗਿਆਨ ਦੇ ਮੁਤਾਬਕ, ਦਰਦ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਦੋ ਕਿਸਮ ਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ
ਪਹਿਲੀ ਉਹ ਦਰਦ ਹੈ ਜੋ ਅਚਾਨਕ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਉਂਗਲੀ ਦਾ ਦਬ ਜਾਣਾ, ਡਿੱਗਣਾ, ਕਿਸੇ ਭਾਰੀ ਵਸਤੂ ਦਾ ਲੱਗਣਾ ਜਾਂ ਦੁਰਘਟਨਾ ਹੋ ਜਾਣਾ। ਇਸਨੂੰ ਏਕਿਊਟ ਪੇਨ (Acute Pain) ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਤੇਜ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਆਮ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਛੋਟੀ ਮਿਆਦ ਲਈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਦੂਜੀ ਕਿਸਮ ਉਹ ਦਰਦ ਹੈ ਜੋ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਬਣਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਜੀਵਨ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵਿਅਕਤੀ ਇਸਨੂੰ ਸਹਿਣ ਦਾ ਆਦੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸਨੂੰ ਕ੍ਰੋਨਿਕ ਪੇਨ (Chronic Pain) ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਦਰਦ ਅੰਦਰੂਨੀ ਸਮੱਸਿਆ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਹੱਡੀਆਂ ਦਾ ਘਿਸਣਾ, ਨੱਸਾਂ ਦਾ ਦਬਣਾ, ਸਲਿਪ ਡਿਸਕ ਜਾਂ ਜੋੜਾਂ ਨਾਲ ਸਬੰਧਿਤ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ। ਆਯੁਰਵੇਦ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹਾ ਦਰਦ ਆਮ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਵਾਤ ਦੋਸ਼ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਤ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸਰੀਰ ਦਾ ਚੇਤਾਵਨੀ ਸੰਕੇਤ ਜਾਂ ਦਵਾਈਆਂ ਨਾਲ ਦਬਾਇਆ ਗਿਆ ਅਲਾਰਮ?
ਭਾਰਤ ਵਰਗੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰੋਨਿਕ ਪੇਨ ਇੱਕ ਗੰਭੀਰ ਜਨਤਕ ਸਿਹਤ ਸਮੱਸਿਆ ਬਣ ਚੁੱਕੀ ਹੈ। ਅੰਦਾਜ਼ੇ ਮੁਤਾਬਕ ਲਗਭਗ 18 ਕਰੋੜ ਲੋਕ ਕਿਸੇ ਨਾ ਕਿਸੇ ਕਿਸਮ ਦੇ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਚੱਲ ਰਹੇ ਦਰਦ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹਨ। ਆਰਥਰਾਈਟਿਸ, ਕਮਰ ਦਾ ਦਰਦ, ਗੋਢਿਆਂ ਦਾ ਦਰਦ, ਸਰਵਾਈਕਲ ਪੇਨ, ਨਿਊਰੋਪੈਥਿਕ ਪੇਨ—ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਨਾ ਸਿਰਫ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਸਰੀਰਕ ਸਮਰੱਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਬਲਕਿ ਉਸਦੇ ਮਾਨਸਿਕ ਸਿਹਤ ਅਤੇ ਸਾਮਾਜਿਕ ਜੀਵਨ ‘ਤੇ ਵੀ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਦਰਦ ਦੀ ਮਹਿਸੂਸ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਜਟਿਲ ਅਤੇ ਅਦਭੁਤ ਜੈਵਿਕ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਹੈ। ਸਾਡੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਿਸਮ ਦੇ ਰਿਸੈਪਟਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨੋਸਿਸੈਪਟਰ (Nociceptors) ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਰਿਸੈਪਟਰ ਇਹ ਪਛਾਣਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸਰੀਰ ਦੇ ਕਿਸ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਸੂਜਨ, ਦਬਾਅ ਜਾਂ ਨੁਕਸਾਨ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਜਾਣਕਾਰੀ ਸਨਾਯੂ ਤੰਤਰ (ਨਰਵਸ ਸਿਸਟਮ) ਰਾਹੀਂ ਦਿਮਾਗ਼ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੀ ਹੈ, ਤਦੋਂ ਸਾਨੂੰ ਦਰਦ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਦੂਜੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ, ਦਰਦ ਸਾਡੇ ਸਰੀਰ ਦਾ ਇੱਕ ਅਲਾਰਮ ਸਿਸਟਮ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸੇ ਜਗ੍ਹਾ ਕੁਝ ਗੜਬੜ ਹੈ। ਪਰ ਸਮੱਸਿਆ ਉਸ ਵਕਤ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਇਸ ਅਲਾਰਮ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਇਸਨੂੰ ਬੰਦ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ਲੱਗਦੇ ਹਾਂ।
ਅੱਜ ਦਰਦ ਤੋਂ ਰਾਹਤ ਪਾਉਣ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਆਸਾਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਤਰੀਕਾ ਦਰਦ ਨਿਵਾਰਕ ਦਵਾਈਆਂ ਹਨ। ਸਿਰ ਵਿੱਚ ਹਲਕਾ ਦਰਦ ਹੋਵੇ, ਜੋੜਾਂ ਵਿੱਚ ਜਕੜਨ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਪਿੱਠ ਵਿੱਚ ਖਿੱਚ, ਅਸੀਂ ਤੁਰੰਤ ਗੋਲੀ ਦਾ ਸਹਾਰਾ ਲੈਂਦੇ ਹਾਂ। ਇਹ ਦਵਾਈਆਂ ਤੁਰੰਤ ਰਾਹਤ ਤਾਂ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਕੀ ਇਹ ਸਾਨੂੰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਸਿਹਤਮੰਦ ਬਣਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ?
ਪੇਨਕਿਲਰਾਂ ਦੇ ਫਾਇਦੇ ਅਤੇ ਨੁਕਸਾਨ
ਆਧੁਨਿਕ ਐਲੋਪੈਥਿਕ ਚਿਕਿਤਸਾ ਵਿੱਚ ਦਰਦ ਨਿਵਾਰਕ ਦਵਾਈਆਂ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਤਿੰਨ ਵਰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਹਨ ਨਾਨ-ਸਟੈਰੋਇਡਲ ਐਂਟੀ-ਇਨਫਲੇਮਟਰੀ ਡਰੱਗਜ਼ (NSAIDs)। ਡਾਇਕਲੋਫੇਨੈਕ, ਆਇਬੁਪ੍ਰੋਫਿਨ, ਐਸਪਿਰਿਨ, ਨੇਪ੍ਰੋਕਸਿਨ ਵਰਗੀਆਂ ਦਵਾਈਆਂ ਇਸ ਵਰਗ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਦਵਾਈਆਂ ਸੋਜ਼ ਨੂੰ ਘਟਾ ਕੇ ਦਰਦ ਤੋਂ ਰਾਹਤ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਸੇਵਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਪੇਟ ਦੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ, ਗੈਸਟ੍ਰਿਕ ਅਲਸਰ, ਲਿਵਰ ਅਤੇ ਕਿਡਨੀ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ, ਦਿਲ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਅਤੇ ਸਾਸ਼ ਸਿਸਟਮ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਜਟਿਲਤਾਂ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ।
ਇਸੇ ਵਰਗ ਵਿੱਚ ਸਟੈਰੋਇਡਜ਼ ਵੀ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਖ਼ਤਰੇ ਵੀ ਉਤਨੇ ਹੀ ਵੱਡੇ ਹਨ। ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਸਟੈਰੋਇਡਜ਼ ਦਾ ਉਪਯੋਗ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਦੀ ਰੋਗ ਪ੍ਰਤੀਰੋਧਕ ਸਮਰੱਥਾ ਘੱਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਸੰਕਰਮਣ ਦਾ ਖ਼ਤਰਾ ਵੱਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹਾਰਮੋਨਲ ਅਸੰਤੁਲਨ ਵੀ ਪੈਦਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਦਰਦ ਨਿਵਾਰਕ ਦਵਾਈਆਂ ਦਾ ਦੂਜਾ ਵੱਡਾ ਵਰਗ ਐਨਾਲਜੈਸਿਕਸ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਓਪਿਓਇਡਜ਼ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹਨ। ਇਹ ਦਵਾਈਆਂ ਅਫੀਮ ਤੋਂ ਬਣੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਦਰਦ ਵਿੱਚ ਵਰਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਦਰਦ ਵਿੱਚ ਤੀਬਰ ਰਾਹਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਨਸ਼ਾ ਲਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਉਪਯੋਗ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸਿਰਫ ਸਰੀਰਕ ਨਿਰਭਰਤਾ ਵੱਧਦੀ ਹੈ, ਬਲਕਿ ਮਾਨਸਿਕ ਸੰਤੁਲਨ ਵੀ ਬਿਗੜ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਦਰਦ ਨੂੰ ਦਬਾਉਣ ਦੀ ਨਹੀਂ, ਕਾਰਨ ਦੂਰ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ
ਤੀਸਰਾ ਵਰਗ ਏਡਜੂਵੈਂਟ ਡਰੱਗਜ਼ ਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਐਂਟੀ-ਕਨਵਲਸੈਂਟਸ ਅਤੇ ਐਂਟੀ-ਡਿਪ੍ਰੈਸੈਂਟਸ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹਨ। ਗੈਬਾਪੈਂਟਿਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਗਾਬੈਲਿਨ ਵਰਗੀਆਂ ਦਵਾਈਆਂ ਨੱਸਾਂ ਦੇ ਦਰਦ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਦਵਾਈਆਂ ਦਰਦ ਦੇ ਸਿਗਨਲ ਨੂੰ ਦਿਮਾਗ਼ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਤੋਂ ਰੋਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਦਰਦ ਦੀ ਮਹਿਸੂਸਾਤ ਘੱਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਦਰਦ ਦਾ ਮੂਲ ਕਾਰਨ ਜ਼ਾਰੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ, ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਥਕਾਵਟ, ਯਾਦਦਾਸ਼ਤ ਘਟਨਾ, ਚੱਕਰ ਆਉਣਾ, ਸਾਸ ਲੈਣ ਵਿੱਚ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਅਤੇ ਮਾਨਸਿਕ ਭ੍ਰਮ ਵਰਗੇ ਦੂਸ਼ਪ੍ਰਭਾਵ ਵੀ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਦਵਾਈਆਂ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਸਮੱਸਿਆ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਦਰਦ ਨੂੰ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀਆਂ, ਸਿਰਫ਼ ਇਸ ਦੀ ਮਹਿਸੂਸਾਤ ਨੂੰ ਦਬਾ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਦਵਾਈ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਖਤਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਦਰਦ ਮੁੜ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਦਵਾਈ ਲੈਣੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਸਰੀਰ ਇਹਨਾਂ ਦਵਾਈਆਂ ਦਾ ਆਦੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ, ਦਰਦ, ਦਵਾਈ, ਅਸਥਾਈ ਰਾਹਤ ਅਤੇ ਫਿਰ ਦਰਦ ਦਾ ਇੱਕ ਦੂਸ਼ਚੱਕਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬਾਜ਼ਾਰ ਵਿੱਚ ਉਪਲਬਧ ਨਕਲੀ ਅਤੇ ਮਿਲਾਵਟੀ ਦਵਾਈਆਂ ਦਾ ਵੱਧਦਾ ਰੁਝਾਨ ਹਾਲਤ ਨੂੰ ਹੋਰ ਗੰਭੀਰ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਕਈ ਵਾਰ ਦਵਾਈਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਗਰਮ ਤੱਤ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਘੱਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਮੀਦ ਮੁਤਾਬਕ ਰਾਹਤ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ ਅਤੇ ਮਰੀਜ਼ ਨੂੰ ਖੁਰਾਕ ਵਧਾਉਣੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ‘ਤੇ ਦੂਸ਼ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੋਰ ਵੱਧ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਜਦੋਂ ਆਧੁਨਿਕ ਚਿਕਿਤਸਾ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੀਆਂ ਇਹ ਸੀਮਾਵਾਂ ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਪਸ਼ਟ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਸਵਭਾਵਿਕ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਸਾਡਾ ਧਿਆਨ ਆਯੁਰਵੇਦ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਆਯੁਰਵੇਦ ਦਰਦ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਲੱਛਣ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦਾ, ਬਲਕਿ ਸਰੀਰ ਦੇ ਦੋਸ਼ਾਂ ਦੇ ਅਸੰਤੁਲਨ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਮੰਨਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਆਯੁਰਵੇਦਿਕ ਚਿਕਿਤਸਾ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਦਰਦ ਨੂੰ ਦਬਾਉਣਾ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਇਸਦੇ ਮੂਲ ਕਾਰਣ ਨੂੰ ਸੰਤੁਲਿਤ ਕਰਨਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਦਰਦ ਦੇ ਮੂਲ ਕਾਰਣ ‘ਤੇ ਆਯੁਰਵੇਦਿਕ ਸਮਾਧਾਨ
ਪਤੰਜਲਿ ਦੇ ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਇਸ ਸਮੱਗ੍ਰੀਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਤੋਂ ਪੀੜਾਨਿਲ ਗੋਲਡ ਨੂੰ ਵਿਕਸਿਤ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਇੱਕ ਐਸੀ ਦਵਾਈ ਹੈ ਜੋ ਦਰਦ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਲਗਭਗ ਸਾਰੇ ਜੈਵਿਕ ਪਾਥਵੇਜ਼ ‘ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਆਧੁਨਿਕ ਅਧਿਐਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਪਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਦਵਾਈ ਉਹਨਾਂ ਹੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ‘ਤੇ ਐਲੋਪੈਥਿਕ ਪੇਨਕਿਲਰਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਕਿਸੇ ਗੰਭੀਰ ਦੂਸ਼ਪ੍ਰਭਾਵ ਦੇ ਬਿਨਾਂ।
ਵਿਗਿਆਨਿਕ ਅਧਿਐਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਪੱਸ਼ਟ ਹੋਇਆ ਹੈ ਕਿ ਸੂਜ਼ਨ ਦਰਦ ਦਾ ਇੱਕ ਮੁੱਖ ਕਾਰਨ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਸੂਜ਼ਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੀਆਂ ਨੱਸਾਂ ‘ਤੇ ਦਬਾਅ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਦਰਦ ਦੇ ਸਿਗਨਲ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਪੀੜਾਨਿਲ ਗੋਲਡ ਸੂਜ਼ਨ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਇਹ ਮੁੱਖ ਜੈਵਿਕ ਮਾਰਕਰ ਸੰਤੁਲਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਸਟੈਰੋਇਡਜ਼ ਵਰਗੇ ਪਾਏ ਗਏ ਹਨ, ਪਰ ਰੋਗ ਪ੍ਰਤੀਰੋਧਕ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਏ ਬਿਨਾਂ।
ਆਰਥਰਾਈਟਿਸ ਵਰਗੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਹੱਡੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦਾ ਕਾਰਟਿਲੇਜ ਘਿਸ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪੀੜਾਨਿਲ ਗੋਲਡ ਨਾ ਸਿਰਫ ਦਰਦ ਵਿੱਚ ਰਾਹਤ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਕਾਰਟਿਲੇਜ ਦੇ ਪੁਨਰਨਿਰਮਾਣ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸਹਾਇਕ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਇਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਅਧਿਐਨ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਆਮ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਵਾਰ ਕਾਰਟਿਲੇਜ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਉਹ ਮੁੜ ਨਹੀਂ ਬਣ ਸਕਦੀ।
ਨੱਸਾਂ ਦੇ ਦਬਾਅ ਨਾਲ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਦਰਦ, ਜਿਵੇਂ ਸਲਿਪ ਡਿਸਕ ਜਾਂ ਸਾਇਟਿਕਾ, ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਸ ਦਵਾਈ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਉਲੇਖਣੀਯ ਪਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਦਰਦ ਦੇ ਸਿਗਨਲਾਂ ਨੂੰ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਕਰਨ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਨੱਸਾਂ ਦੇ ਸਿਹਤ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਠੀਕ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਗੋਲੀਆਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ, ਸੰਤੁਲਨ ਨਾਲ ਰਾਹਤ
ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਪੀੜਾਨਿਲ ਗੋਲਡ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਸਿਰਫ ਸਰੀਰ ਤੱਕ ਸੀਮਤ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ, ਬਲਕਿ ਇਹ ਦਿਮਾਗ਼ ਦੇ ਪੱਧਰ ‘ਤੇ ਵੀ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਪੇਨਕਿਲਰਾਂ ਦੇ ਉਪਯੋਗ ਨਾਲ ਦਿਮਾਗ਼ ਦੀ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਪੀੜਾਨਿਲ ਗੋਲਡ ਨੇ ਦਰਦ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਜੀਨ ਐਕਸਪ੍ਰੈਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸੰਤੁਲਿਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਨਤੀਜੇ ਦਿਖਾਏ ਹਨ।
ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਤੋਂ ਕੀਤੇ ਗਏ ਅਧਿਐਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਪਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਨਿਰਧਾਰਤ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ, ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਅਤੇ ਸਹੀ ਖੁਰਾਕ ਨਾਲ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਸ ਦਵਾਈ ਦਾ ਜਿਗਰ, ਗੁਰਦੇ, ਦਿਮਾਗ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਵੱਡੇ ਅੰਗ ‘ਤੇ ਕੋਈ ਮਾੜਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਅੱਜ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਦਰਦ ਨਿਵਾਰਕ ਦਵਾਈਆਂ ਦੇ ਮਾੜੇ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਪੱਸ਼ਟ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਦੇਖ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਇਹ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਡਾਕਟਰੀ ਅਭਿਆਸ ‘ਤੇ ਮੁੜ ਵਿਚਾਰ ਕਰੀਏ।
ਜਲਦੀ ਰਾਹਤ ਨਾਲੋਂ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਸਿਹਤ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਦੇਣਾ ਅਕਲਮੰਦੀ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ। ਸਰੀਰ, ਮਨ ਅਤੇ ਜੀਵ-ਵਿਗਿਆਨਕ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸੰਪੂਰਨ ਇਕਾਈ ਵਜੋਂ ਦੇਖਣ ਦੀ ਆਯੁਰਵੇਦ ਦੀ ਸਮੁੱਚੀ ਵਿਅਕਤੀ ਦਵਾਈ ਪਹੁੰਚ ਸਮੇਂ ਦੀ ਲੋੜ ਬਣ ਗਈ ਹੈ।
ਦਰਦ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਰਸਤਾ ਸਿਰਫ ਗੋਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ, ਬਲਕਿ ਸਮਝ, ਸੰਤੁਲਨ ਅਤੇ ਸਮੱਗਰੀਕ ਇਲਾਜ ਵਿੱਚ ਨਿਹਿਤ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਚਿਕਿਤਸਾ ਵਿਗਿਆਨ ਅਤੇ ਆਯੁਰਵੇਦਿਕ ਗਿਆਨ ਇਕੱਠੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਤਦ ਸਿਹਤ ਸਿਰਫ ਰੋਗ ਮੁਕਤੀ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਬਲਕਿ ਜੀਵਨ ਦੀ ਗੁਣਵੱਤਾ ਵਿੱਚ ਸੁਧਾਰ ਦਾ ਮਾਧਿਅਮ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
Disclaimer: This is a sponsored article. ABP Network Pvt. Ltd. and/or ABP Live does not in any manner whatsoever endorse/subscribe to the contents of this article and/or views expressed herein. Reader discretion is advised.
Check out below Health Tools-
Calculate Your Body Mass Index ( BMI )
Calculate The Age Through Age Calculator